در حدود 70 % از سنگ هاي سطح زمين ، داراي منشاء رسوبي هستند ، واين سنگ ها عمدتا از ماسه سنگ ها ، سنگ هاي آهكي ، شيل ها و به مقدار كمتري اما با همان معروفيت از رسوبات نمك ، سنگ هاي آهن دار ، زغال و چرت تشكيل شده است .

سنگ هاي رسوبي در ادوار گذشته زمين شناسي در محيط هاي طبيعي متفاوتي كه امروزه وجود دارد رسوب كرده اند . مطالعه اين محيط هاي عهد حاضر و رسوبات و فرآيندهاي آنها به درك بيشتر معادل قديمه آنها كمك مي كند . هر چند ، برخي از انواع سنگ هاي رسوبي وجود دارد ، كه مشابه عهد حاضر آنها شناخته نشده است ، يا اينكه محيط هاي رسوبي آنها شناخته نشده است ، يا اينكه محيط هاي رسوبي آنها خيلي كم ديده مي شود .

دلايل زيادي براي مطالعه سنگ هاي رسوبي وجود دارد ، زيرا ارزش اقتصادي كاني ها و مواد موجود در آنها كم نمي باشد . سوخت هاي فسيلي نفت و گاز از پختگي مواد آلي در رسوبات مشتق شده و سپس اين مواد در يك سنگ مخزن مناسب ، كه عمدتا يك سنگ رسوبي متخلخل است مهاجرت مي كند . زغال ، سوخت فسيلي ديگري است كه البته در توالي هاي رسوبي نيز وجود دارد . روش هاي رسوب شناسي و سنگ شناسي به طور گسترده در پي جويي ذخاير جديد اين منابع سوختي و ساير منابع طبيعي مورد استفاده قرار مي گيرد . سنگ هاي رسوبي بيشتر آهن ، پتاس ، نمك و مصالح ساختماني و بسياري ديگر از مواد خام ضروري را تامين مي كنند .

منبع : سنگ شناسي رسوبي ، تاليف : موريس اي . تاكر